rozella białolica rozella białolica

rozella białolica

Platycercus Eximius

Polska wersja strony           English version of the page           Česká verze stránky           Die deutsche Version der Website





Strona główna

Wstęp

Kolory papug

Rodzaje Mutacji

Recesywne sprzężone z płcią

Autosomalne recesywne

Dominujące

Kombinacje mutacji

Galeria

Ogłoszenia

Linki

Prawa autorskie

Kontakt

Mutacje Sprzężone z płcią

(Sex-linked Recessive Mutation)

Czerwona (opalowa, red)
1,0 opal

Jak powszechnie wiadomo Australijczycy do hodowli dużą ilość mutacji barwnych pozyskują dzięki odławianiu zmutowanych ptaków z ich środowiska naturalnego. W zasadzie mutacje barwne w naturze występują sporadycznie. Spowodowane jest to tym, iż środowisko naturalne samo eliminuje takie egzemplarze. Ptak o szczególnym ubarwieniu jest łatwo widoczny i przez to staje się potencjalnym obiektem ataków drapieżników. Znalezienie życiowego partnera celem prokreacji też jest nie lada wyzwaniem. Przeważnie ptaki ubarwione naturalnie unikają „odmieńców”. W przypadku opalowej rozelli białolicej ten schemat działania natury został jednak zachwiany. Pierwsza wzmianka o odłowionych egzemplarzach opalowej rozelli pochodzi z 1837r. Wówczas Pam P. Gould „nowe” ptaki zakwalifikował jako odrębny gatunek i nazwał je Fiery Parakeet (ignatus Platycercus). Popularność hodowli czerwonej mutacji rozelli białolicej w Australii odnotowano dopiero w latach siedemdziesiątych ubiegłego stulecia. W tym samym okresie pojawiła się ona w Europie (Niemcy 1978r.). 1,0 opal Obecnie jest to bardzo popularną mutacją. Ciekawostkę stanowi fakt, iż w niewielkich grupach opalowe osobniki nadal można obserwować w ich środowisku naturalnym. Świadczy to o dużej witalności tej mutacji w naturze.

W mutacji opalowej czerwona psittacina rozprzestrzeniła się w stosunku do żółtej. Ptak posiada cały czerwony brzuch, pierś i uda. Zdarzają się osobniki, które posiadają mniejsze lub większe ilości żółtej psittaciny w miejscach gdzie powinien występować tylko czerwony barwnik. Mimo, iż taki łaciaty brzuch lub pierś w mutacji opalowej jest wadą, niektórym hodowcom to się podoba. Dziób, nogi i pazurki zachowały swój naturalny kolor. Ogon ptaka może wykazywać różne odcienie kolorów od zielonkawo-niebieskiego do różowo-czerwonego. Na plecach w zależności od osobnika charakterystyczny dla rozelli standardowej „złoty płaszcz” został zastąpiony w większym lub mniejszym stopniu czerwonym kolorem. Intensywność koloru czerwonego jest cechą indywidualna poszczególnych osobników. Inną cechą tej mutacji jest to, iż samce posiadają biały pas piór pod skrzydłem, który jest charakterystyczny dla standardowych samic. Różnica polega na tym, iż u opalowych samców i samic jest on szerszy.

Cynamonowa (cinnamon)
0,1 cynamon

We Francji mutacja cynamonowa pojawiła się w 1965r, natomiast w Australii odnotowano ją dopiero w latach dziewięćdziesiątych. W tej mutacji produkcja czarnej eumelaniny została zatrzymana na etapie koloru brązowego. Kolor niebieski na skrzydłach został rozjaśniony. Zieleń również jest bledsza. W tej mutacji u poszczególnych osobników istnieje różnica intensywności kolorów. Skóra na łapach ptaków, pazury, oraz dziób zostały nieznacznie rozjaśnione. Ciekawostką jest to, iż u młodych mutacji cynamonowej występuje efekt tzw. czerwonych oczu. Pisklęta wykluwają się z czerwonymi oczami, które z czasem ciemnieją. Około piątego dnia życia są już ciemne.

Mutacja cynamonowa daje dużo możliwości tworzenia ciekawych kombinacji kolorystycznych z innymi mutacjami.

Lutino (SL ino)
1,0 lutino

Prawdopodobnie po raz pierwszy w Europie ta mutacja została odchowana przez Pana Gerhard Rubesam w 1984r. w Niemczech. W Australii zapoczątkowanie hodowli mutacji lutino nastąpiło w latach dziewięćdziesiątych oczywiście w oparciu o bazę ptaków odłowionych z natury.

0,1 lutino

W tej mutacji eumelanina została praktycznie wyeliminowana z piór i tkanek ciała ptaka. Zniknięcie czarnego barwnika spowodowało też redukcję barwy niebieskiej i zielonej. Zielone i czarne pióra przeszły w kolor żółty, niebieskie w kolor biały. Ptaki zachowują psittaciny - pigmenty czerwony i żółty. Lutino jest praktycznie żółtym ptakiem z czerwoną głową i piersią oraz białymi lotkami. Ptaki posiadają czerwone oczy. Dziób, nogi są koloru „cielistego”, pazurki blade, przezroczyste. 0,1 lutino Intensywność koloru żółtego w zależności od osobnika może być zmienna. Od jasno żółtego do ciemnego z delikatnym nalotem brudnego zielonego. Spowodowane jest to różnym stopniem redukcji eumelaniny. Czasami też spotyka się ptaki, które posiadają w różnych miejscach pojedyncze pióra czerwone lub czarne. Przyczyna tkwi w niecałkowitej redukcji danego barwnika.

Obecnie odchowano kilka ciekawych kombinacji tej mutacji z innymi mutacjami, między innymi z cynamonową (lacewing) i opalową (rubino).



© Paweł Pawłowski
A.D. 2010
powrót